برای اونی که... |
عصر ما عصر فریبه عصر اسمهای غریبه چترهای سیاه تو بارون وعده هاش همه دروغه قلب عاشق هاش کبوده بشینیم توی یه قایق منو تو تنهای تنها پشت هر پنجره نرده لبهای بدون خنده تموم شدن محاله نه کسی به فکر لیلی بشینیم توی یه قایق منو تو تنهای تنها
|
|+|
نوشته شده توسط behnaz در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385 و ساعت 8:34
