تو آسمانی و من ريشه در زمين دارم
هميشه فاصله ای هست، داد از اين دارم

قبول كن كه گذشته ست كار من از شك
كه سالهاست به تنهايی ام يقيين دارم

تو نيز دغدغه ات از دقايقت پيداست
مرا ببخش اگر چشم نكته بين دارم

بخوان و پاك كن و نام خويش را بنويس
به دفتر غزلم، هر چه نقطه چين دارم

كس هنوز عيار تو را نفهميده است
منم كه از تو به اشعار خود نگين دارم...

|+|