کاش من آینه بودم.....

                                                                         کاش آن آينه ای بودم من

که به هر صبح، تو را ميديدم

می کشيدم همه اندام تو را در آغوش

سرو اندام تو با آن همه پيچ ، آن همه تاب

آنگه از باغ تنت می چيدم گل صد بوسه ی ناب             

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم

                       که دگر باره از این گونه خطاها نکنم

                   بوسه دادی و چو برخواست لبت از لب من

                        توبه کردم که دگر توبه بی جا نکنم

|+|